Lato w dusznym mieście

Kilka dni chłodu pozwoliło odetchnąć nieco po fali upałów, która dała się we znaki również mieszkańcom naszego miasta. Wtedy pozostawały im tylko późnowieczorne spacery i chłodny prysznic w zaciszu domowej kabiny. Starszym natomiast – tęsknota za saturatorem.

A spacerować jest gdzie. Kilka fontann działa bez przerwy i w upalne dni daje wytchnienie rozgrzanej skórze. Faktem jest jednak, że parędziesiąt lat temu takich miejsc było więcej i tym samym przynosiły więcej ukojenia. W latach 80 w miejscu dzisiejszego Placu Piłsudskiego a wówczas Placu Obrońców Stalingradu istniał spory basen z potężnymi fontannami. Strugi spienionej wody wysoko unosiły się nad taflą, by z przyjemnym pluskiem opaść w dół. Gliwiczanie umawiali się pod fontanną, małe dzieci biegały wokół zadowolone z ciepłego deszczyku, a ławeczki były oblężone – każdy chciał posiedzieć trochę w tym niezwykle przyjemnym miejscu.
Kiedy jednak pragnienie zaczynało bardziej dokuczać, towarzystwo udawało się w rejon fontanny z diabełkami przed ówczesnym budynkiem Prezydium Miejskiej Rady Narodowej. Tu bowiem stał saturator. Trudno wytłumaczyć będzie młodym gliwiczanom co to było, bo nie ma teraz podobnego urządzenia. Na małym blaszanym blacie z dziurkami, czyli czymś w rodzaju zlewozmywaka na kółkach, umieszczono spryskiwacz do płukania szklanek, dozownik wody kranowej wzbogaconej w CO2 z butli oraz dozownik soku oblegany przez mnóstwo os. Za parę groszy można było, pijąc ze zwykłej musztardówki, ugasić pragnienie.
Kiedy i to nie pomogło, gliwiczanie udawali się w rejon parku Chopina, gdzie stał jeszcze wtedy posąg „Dziewczyny proszącej o deszcz”. Stał tam od zawsze, nawet nosił ślady serii automatu sowieckiego – co mogę udokumentować zdjęciem zrobionym wówczas przez jednego z gliwiczan (bardzo dziękuję mu za tę fotografię). Dziewczyna z posągu błagalnie wznosi ręce do nieba – Niech wreszcie trochę popada – prosi w imieniu gliwiczan w parku. I już było przyjemniej.
A tak nawiasem mówiąc, może ktoś wie jakie były dalsze losy tej rzeźby? Pilnie czekamy w Redakcji na taki sygnał. Zapraszamy jednocześnie do kolejnego wydania Gazety – opowiemy o gliwickich fontannach, tych, które znamy i tych, które istniały w Gliwicach bardzo dawno temu.
Marian Jabłoński